موضوع انشا در مورد جشن عید نوروز

مجله اینترنتی دلخوشی: انشاء درباره جشن عید نوروز از موضوعات جذاب برای نوشتن انشاء است. در نوشتن انشاء درمورد عید نورز موارد زیادی مثل لحظه سال تحویل، حال و هوای روزهای عید، سفره هفت سین، خانه تکانی، دید و بازدید عید و سیزده بدر، وجود دارد که می توانید درباره تمام آنها در انشای خود صحبت کنید و آب و تاب بیشتری به متن انشای خود بدهید. در این مطلب یک انشای زیبا درباره عید نوروز با متنی کاملا اختصاصی برای شما تهیه کرده ایم که می توانید برای نوشتن انشا در مورد نوروز از آن ایده بگیرید و انشاهای بسیار زیبا بنویسید.

انشا در مورد جشن عید نوروز


حتما بخوانید:

متن انشاء درباره ماه رمضان

متن انشاء درباره فصل پاییز

متن انشاء درباره عید نوروز

متن انشاء درباره شب یلدا

موضوع انشاء درباره روز دانش آموز و سیزده آبان


متن انشاء در مورد عید نوروز:

شروع هر سال همزمان با شروع فصل بهار است. ایرانیان از قدیم، اولین روز بهار را جشن می گیرند و به آن جشن عید نوروز می گویند. جشن عید نوروز در کشور ما ایران با رسومات زیادی همراه است. با شروع بهار و عید نوروز، مردم برای تبریک و عرض شادباش به منزل بزرگترهای فامیل، دوستان و آشنایان می روند. و در مقابل، بزرگترها در فرصتی دیگر به بازدید کوچکترها می روند. به این نوع رفت و آمد، دید و بازدید عید می گویند. وجود رسم دید و بازدید عید باعث انجام کارهای بسیاری قبل از شروع سال نو می شود که عبارتند از: خانه تکانی، خرید لباس نو، خرید لوازم نو و جدید برای منزل، خرید میوه، آجیل، انواع شکلات و تنقلات، تدارک سفره هفت سین، تهیه پول نو برای عیدی، شام شب عید، مراسم تحویل سال نو، عیدی دادن بزرگترها به کوچکترها و برعکس و در نهایت مراسم سیزده به در.

خانه تکانی قبل از عید تقریبا در تمام خانه های ایرانی انجام می شود که از شستن فرش ها، ملحفه ها، پرده ها، تمیز کردن در و دیوارها و گردگیری لوازم منزل و لوسترها تا آب و جارو و شستن راهرو ها و درب منزل را می تواند شامل شود. با این توصیف، قبل از شروع عید تقریبا تمام خانه ها از تمیزی برق می زند و حس تر و تازگی و نو شدن به خانه ها می آید.

بعد از خانه تکانی و البته شاید همزمان با آن، کار خرید لوازم منزل، خرید لباس، مواد خوراکی برای پذیرایی عید و تهیه پول عید انجام می شود که هر کدام می تواند بسیار زمان بر و البته هزینه بر باشد.  

از یک ماه مانده به عید نوروز تا شب عید و حتی نیم ساعت قبل از سال تحویل خیابان ها مملو از جمعیتی است که برای تهیۀ لوازم شب عید از خانه بیرون آمده اند. مغازه ها پر است از اجناسی که مربوط به عید هستند. حتی دست فروشان در کناره های خیابان به صف بساط خود را پهن کرده اند و مشغول فروش تنگ ماهی،ماهی، سبزه، ظروف هفت سین، گلدان های سنبل، شمع، جوراب، روسری و …هستند و مردمی که از کنار آنها عبور می کنند از تماشای این همه زیبایی لذت می برند و گاهی نیز برای خرید توقف می کنند.

نزدیک بهار درختان کم کم جوانه می زنند و هوا از سردی رو به گرمی می رود و قدم زدن در خیابان ها به بهانۀ خرید در چنین هوای خنک، تمیز و لطیفی بسیار خوشایند و لذت بخش است.

نزدیکی های سال تحویل که ممکن است هر ساعتی از شبانه روز باشد، اعضای خانواده خود را برای استقبال از سال نو آماده می کنند. معمولا استحمام، پوشیدن لباس نو و چیدن سفره هفت سین از جمله کارهایی است که در حوالی تحویل سال نو انجام می شوند.

هفت سین که جزوی از فرهنگ نوروز است شامل هفت چیزی است که اسم آن با سین شروع می شود. معمولا این اقلام شامل: سبزه، سیب، سنجد، سمنو، سیر، سماق و سرکه می شود که آنها را بر روی سفره هفت سین می گذارند تا مثل یک مجموعه کنار هم باشند. البته معمولا بر سر سفره هفت سین تنگ ماهی هم می بینیم که معمولا ماهی قرمز در آن قرار داده می شود. ولی چه بهتر است که ماهی قرمز از سفره های هفت سین حذف شود و به جای آن یک گل قرمز یا نارنج داخل تنگ آب جایگزین شود تا ماهی های قرمز کوچک در نزدیکی شب عید و در جریان خرید و فروش و سودجویی دلالان ماهی قرمز، قربانی روزهای اول سال نو نباشند. چرا که عمر این ماهی ها در منزل کوتاه است و جای آنها در تنگ ماهی نیست و معمولا بازیچه بچه های کوچک قرار گرفته و در نهایت سیزده به در از راه نرسیده عمرشان تمام می شود و این مساله نه برای صاحبخانه خوشایند است نه برای ماهی های قرمز کوچک!

بعدها سکه هم به سفرۀ هفت سین اضافه شده که جزو اصلی سفرۀ هفت سین نیست ولی از آنجایی که نماد پول و ثروت است، همه دوست دارند که با گذاشتن آن بر سر سفره، سالی پرپول و دارایی داشته باشند!

از ماهی قرمز که بگذریم، هر یک از اقلام هفت سین معنای خاصی در سفرۀ هفت سین دارند:

سبزه نشانگر زندگی و نشاط است، سیب نشان زیبایی و سلامت است، سنجد نشان دهندۀ عقل است که از سنجیده کار کردن گرفته شده است، سمنو نماد خوبی و برکت است، سیر نماد تندرستی و قناعت است، سماق نشان صبر و تحمل و بردباری است، سرکه نماد رضایت دادن به خواست پروردگار است.

در جشن شب عید، بچه ها در خانۀ پدر و مادر یا پدربزرگ و مادربزرگ ها جمع می شوند و این شب را در کنار یکدیگر جشن می گیرند. شب عید، آخرین شب سال جاری قبل از تحویل سال است. غذاهایی که در این شب پخت می شوند معمولا شامل : سبزی پلو و ماهی، زرشک پلو با مرغ، رشته پلو و غذاهای محلی هر منطقه ای است که البته در بین این غذاها سبزی پلو با ماهی جایگاه ویژه ای دارد.

در نزدیکی تحویل سال (یا همان شروع سال جدید) همۀ اعضای خانواده کنار سفرۀ هفت سین دور هم گرد می آیند و با خواندن قرآن برای شروع سال جدید آماده می شوند و در لحظۀ تحویل سال دعای تحویل سال را می خوانند: “یا مقلب القلوب والبصار، یا مدبر اللیل و النهار، یا محول الحول و الاحوال، حول حالنا الی احسن الحال” سپس برای همدیگر دعا می کنند و از خداوند می خواهند که سال جدید سال خوبی برای همگان باشد.

اگر تحویل سال در روز باشد، دید و بازدیدهای عید بعد از آن شروع می شود و کوچکترها به دیدن بزرگترها و مخصوصا پدربزرگ ها و مادربزرگ ها می روند.

نوروز همانطور که از نامش پیداست به معنای “روز نو و تازه” است که با آمدن آن روزی نو و اولین روز از سال جدید آغاز می شود. نوروز رسم و رسوم جالب و خوبی دارد. البته هر چه تجملات آن کمتر باشد و ساده تر برگزار شود قطعا به همۀ مردم بیشتر خوش می گذرد پس چه بهتر است که تا جایی که امکان دارد از بریز و بپاش اضافی در برگزاری آن دوری کنیم و هدفمان صرفا تازه کردن دیدارها باشد و نه چشم و هم چشمی و تجملات بی فایده و بی ارزش…

بطور کلی  دید و بازدیدهای نوروز در ایران  تا روز دوازدهم فروردین ادامه دارد و  با روز سیزدهم فرودین که “سیزده به در” نامیده شده و در تقویم هم با نام ” روز طبیعت” نامگذاری شده، پایان می پذیرد که در این روز اکثر مردم از صبح تا عصر را در باغ ها، فضاهای سبز مثل پارک ها می گذرانند. البته در برخی شهر ها مثل قزوین این دید و بازدیدها تا روز چهل و نهم از شروع سال جدید ادامه دارد و روزی به نام ” پنجاه به در” را نیز مشابه سیزده به در جشن گرفته و به فضای سبز و طبیعت می روند و تا عصر آن روز را در طبیعت می گذرانند.

نوروز پیام های زیادی دارد. نوروز به ما می گوید همانطور که خانه هایمان را گردگیری و پاکیزه می کنیم دلهایمان را نیز خانه تکانی کنیم و افکار بد، نا امیدکننده و آزار دهنده را دور بریزیم. در نوروز با عیدی دادن و پذیرایی از مهمان ها، بخشش کردن را یاد می گیریم. با دید و بازدید، عادت خوب احوالپرسی از یکدیگر را می آموزیم. بهار نماد نو شدن و تازگی و دور ریختن بدی ها و جایگزین کردن آن ها با طراوت و تازگی و خوبی است. بهار اتفاقی است که در تمام ابعاد زندگی انسان می تواند رخ دهد و احوالات انسان را دگرگون کرده و به تلاش و حرکت کردن واداشته و سمت و سوی زندگی انسان را متحول کند.

پس چه بهتر که دعای “حول حالنا الی احسن الحال” را در تمام طول سال زمزمه کنیم و از خداوند برای بهاری شدن حالمان یاری بخواهیم.

اختصاصی مجله اینترنتی دلخوشی